د "لرغونې پاړسي" د بڼو تر مېنځ توپير

۲۰ تورى ورگډ شول ،  ۱۰ کاله مخکې
و
No edit summary
'''لرغونې پارسي''' ([[پاړسي|په پارسی]]:'''زبان پارسی باستان''') د ایران د لویدیځو ژبو څخه یوه پخوانی ژبه ده چی په پخوانی ایران کی ویل کېده. په څلورمه پېړی کی [[د هخامنشیانو واکمني|د هخامنشیانو د واکمني]] رسمی ژبه په توکه ومښال شوه. پخوانی پارسی د هخامنشیانو د حکمرانو په وخت کی د نژدې ختیځ په بیلو بیلو سیمو کی پراخه شوه.
==توری==
د هخامنشیانو په واکمنې کی پخوانی پارسی، آرامی ژبه (Aramaic language) او [[اکدي ژبه|اکدی ژبه]] (Akkadian language) رسمی ژبې ولې. د پاچا کارمندانو په ځانګړی ډول د رسمی یادښتونو لپاره د آرمی ژپې څخه کار اخیست.
دغه آرمی ژبه د [[میخی لیک]] په واسطه لیکل کېده. په شپږمه ز. پیړۍ کې د [[داریوش ۱| داریوش ۱]] په سپارښتنې نوي لیک دود جوړ شو، چې په ډ برینو څلو کې د حک کولو لپاره ورڅخه کار اخیستل کېده.
د پارسی مېخی لیک ۳۲ توری لری چی په حقیقت کی سیلابونه (څپې) دی. د دغو تورو برسیره علامه (کوږ مېخ)([[File:OldPersian-WORD DIVIDER.svg|15px]]) وجود لری چی کلمی سره بیلوی او پنځه خاصی علامې (میخونه) شته چی پاچا، خدای، اهورامزدا (د خدای نوم)، هېواد، خاوره معنی لری.
۶٬۴۶۹

سمونې